Ο επαγγελματίας της άσκησης αποτελεί ένα από τα πλέον δυναμικά και ζωτικά στοιχεία ενός γυμναστηρίου, κατά την άποψή μας το πλέον κρίσιμο και θεμελιώδες. Ειδικά σήμερα, στην εποχή των δεκάδων καινοφανών νοσογόνων καταστάσεων, οι πραγματικά επαγγελματίες της

άσκησης μπορεί να αποδειχθούν καταλύτες τόσο στην επιτυχημένη πορεία των

γυμναστηρίων – επιχειρήσεων όσο και στις υπηρεσίες που προσφέρουν, είτε δια

ζώσης είτε εξ αποστάσεως, π.χ. μέσω Διαδικτύου. Διαφαίνεται, συνεπώς, μια

σημαντική ευκαιρία για τον επαγγελματία της άσκησης, ώστε αυτός να αποκτήσει τη

θέση που του αρμόζει και φυσικά να προσπορίσει τα αντίστοιχα οφέλη.

Εντούτοις, για να γίνουν πραγματικότητα τα προαναφερόμενα, απαιτείται να χτιστεί,

να δομηθεί και να αναπτυχθεί μια επαγγελματική παιδεία βασισμένη σε τουλάχιστον επτά (7) ποιοτικά χαρακτηριστικά:

• Χαρακτήρας / ενδιαφέρον,

• θετική στάση,

• δεξιότητες,

• γνώση,

• ειλικρίνεια,

• εμπιστοσύνη,

• αέναη – δια βίου/συνεχιζόμενη μάθηση.

Τα χαρακτηριστικά αυτά συνθέτουν την καρδιά της παιδείας του επαγγελματία της

άσκησης και αποτελούν τα στέρεα σκαλοπάτια μιας πυραμίδας που οδηγούν στην επαγγελματική επιτυχία.

1 – Συνεχές ενδιαφέρον

Ο επαγγελματίας της άσκησης οφείλει να επιδεικνύει διαχρονικά το ενδιαφέρον του

για το ευρύτερο πεδίο/γνωστικό χώρο της γυμναστικής. Αυτό σημαίνει ότι στο DNA

του πρέπει να υπάρχει το ανάλογο «μικρόβιο». Η ύπαρξη αυτού του «μικροβίου» θα εφοδιάσει τον γυμναστή με τα απαραίτητα αποθέματα δέσμευσης για το επάγγελμα, ειδικά όταν οι πρώτες δυσκολίες θα δημιουργήσουν τις αναπόφευκτες αμφιβολίες, προβληματισμούς και εσωτερικές ανησυχίες για το κατά πόσον αυτός μπορεί να πετύχει επαγγελματικά στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Ο χώρος της γυμναστικής και των γυμναστηρίων γενικότερα κατακλύζεται από τεράστια ποσοστά απόρριψης που οδηγούν σε εξίσου μεγάλες απογοητεύσεις. Έτσι, μόνο οι θαρραλέοι επιβιώνουν σε αυτόν τον αμείλικτο χώρο. Η έλλειψη ενδιαφέροντος και «δυνατού» χαρακτήρα έχει οδηγήσει στρατιές αυριανών στελεχών να αντιμετωπίζουν το επάγγελμα ως κάτι

πρόσκαιρο και προσωρινό.

2 – Θετική στάση

Οι επαγγελματίες της άσκησης με θετική στάση αναζητούν πάντα εναλλακτικές και

λύσεις που θα οδηγήσουν στην αριστεία. Και δηλώνουν εμφατικά με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία «θέλω να πετύχω».

3 – Δεξιότητες

Οι επιτυχημένοι επαγγελματίες δεν γεννιούνται, γίνονται. Αυτό σημαίνει ότι ο

επαγγελματίας της άσκησης πρέπει να φροντίζει επιμελώς να αποκτήσει, αναπτύξει

και καλλιεργήσει όλες εκείνες τις απαραίτητες ικανότητες για να ανταποκριθεί με επιτυχία στις απαιτήσεις και στα καθήκοντα του επαγγέλματος. Έστω και αν κάποιες από αυτές υπάρχουν σε πρωτόλεια μορφή, αν και εφόσον δεν καλλιεργηθούν, θα αποδειχθούν άνευ ουσίας και άχρηστες. Οι κυριότερες γνωστές δεξιότητες που

απαιτούνται είναι της αποτελεσματικής επικοινωνίας, των ερωτήσεων, της ακοής (να ακούω και να κατανοώ αυτά που μου λένε), της επιχειρηματολογίας και της

διαπραγμάτευσης. Ο επαγγελματίας της άσκησης οφείλει να φροντίζει συστηματικά

για την απόκτηση των παραπάνω δεξιοτήτων και να μην τις αφήνει στην τύχη – θα πρέπει, λοιπόν, να επιδιώκει να εφοδιαστεί και να εξοπλιστεί με αυτές, γιατί μόνο έτσι δηλώνει εμπράκτως ότι «μπορώ να ανταποκριθώ με επιτυχία στις προκλήσεις και δυσκολίες του επαγγέλματος».

4 – Γνώση

Διασφαλίζει στον επαγγελματία της άσκησης γυμναστή ότι γνωρίζει άριστα τις

υπηρεσίες, τα «προϊόντα» του, τον ανταγωνισμό και τον κλάδο. Επιπλέον, με εφόδιο την πραγματική γνώση, σε κάθε επαφή με τους πελάτες/ασκούμενους επισημαίνει ότι «ξέρω πώς να σας βοηθήσω να λύσετε το πρόβλημα που σας απασχολεί!».

Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι επαγγελματίες της άσκησης είτε έχουν μείνει «πίσω» στην επαγγελματική τους ενημέρωση, είτε έχουν δεχτεί τόσο μεγάλες

ποσότητες αντικρουόμενων πληροφοριών, π.χ. από το διαδίκτυο, που πρακτικά τους

καθιστούν δύσκαμπτους ή σε δύσκολη θέση να αποφασίσουν ποιο είναι το σωστό

και ποιο το λάθος, που κρύβεται η αλήθεια και που το εμπορικό ή το κατά συνθήκη

ψεύδος. Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με το μπερδεμένο από τις πολλές θεωρίες

επαγγελματία της άσκησης, ο σημερινός ασκούμενος είναι σίγουρα περισσότερο

ενημερωμένος σε σχέση με το παρελθόν, αν και πολλές φορές παραπλανημένος.

Ξέρει καλύτερα τι θέλει, δεν ζητά αλλά απαιτεί, δεν παραμυθιάζεται, δεν

ενθουσιάζεται εύκολα και έχει πάψει πλέον να ανοίγει το στόμα του από έκπληξη

και θαυμασμό. Πληρώνει, ζητά και κρίνει αυτά που του προσφέρει ο επαγγελματίας

της άσκησης και το γυμναστήριο, έχοντας πάντα την δυνατότητα να επιλέξει κάτι ή

κάποιον άλλον που θα θεωρήσει καλύτερο.

5 – Ειλικρίνεια

Είναι η βάση για το χτίσιμο διαχρονικών σχέσεων με τους ασκούμενους, σχέσεων που

στο γυμναστήριο, αλλά και στην προσωπική προπόνηση, προϋποθέτουν αμεροληψία

και ευθύτητα. Πρακτικά, ωστόσο, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου οι

προσφερόμενες υπηρεσίες εκ μέρους του επαγγελματία της άσκησης δεν μπορούν,

για διάφορους λόγους, να ικανοποιήσουν πλήρως τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του

πελάτη/ασκούμενου. Στην περίπτωση αυτή ο επαγγελματίας γυμναστής οφείλει να

είναι απολύτως ειλικρινής και να κατευθύνει τον ασκούμενο σε άλλες λύσεις,

εναλλακτικές ή συμπληρωματικές, πάντως περισσότερο αποτελεσματικές. Για

παράδειγμα όταν κάποιος θέλει να χάσει πολλά κιλά, η ειλικρίνεια επιβάλλει στον

γυμναστή να προτείνει στον πελάτη/ασκούμενο τις υπηρεσίες ενός διαιτολόγου και όχι να ισχυρίζεται ότι το επιθυμητό αδυνάτισμα θα επιτευχθεί αποκλειστικά και μόνο μέσω της γυμναστικής. Παρότι η υπέρβαση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει αποδεκτή από τον επαγγελματία της άσκησης, είναι, εντούτοις, ο μοναδικός τρόπος που προσφέρει μακροχρόνια οφέλη και χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης με τον

πελάτη/ασκούμενο.

6 – Εμπιστοσύνη

Πριν καν μπει στη διαδικασία της προσφοράς / πώλησης υπηρεσίας, είναι επιτακτικό για τον επαγγελματία της άσκησης να προσπαθεί να χτίζει την εμπιστοσύνη με τον πελάτη/ασκούμενό του. Πρόκειται για κυρίαρχο ζητούμενο που διαχωρίζει τους επιτυχημένους επαγγελματίες από τους μη επιτυχημένους. Μόνο που η εμπιστοσύνη χτίζεται βήμα-βήμα και χάνεται πολύ γρήγορα, «συχνά, σε μια στιγμή».

7 – Αέναη / δια βίου μάθηση

Το Α και το Ω! Είναι ιδιαιτέρως απαραίτητη, όχι μόνο γιατί «επιτυχημένες συνταγές

και πρακτικές του παρελθόντος δεν αποτελούν την εγγύηση για επιτυχίες στο

μέλλον», αλλά και για τον επιπλέον λόγο ότι αρκετοί επαγγελματίες της άσκησης

αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο για να μάθουν, να βελτιωθούν και να θωρακίσουν την

επαγγελματική τους επάρκεια. Εξάλλου, αρκετά συχνά, σε κάποιους επαγγελματίες

της άσκησης φαίνεται να κυριαρχεί η νοοτροπία ότι είναι παντογνώστες και ότι δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο που μπορούν να διδαχθούν. Δεν διαβάζουν βιβλία και

επιστημονικά περιοδικά σχετικά με τη γυμναστική και την αθλητική επιστήμη

γενικότερα, ενώ, επίσης, δεν αποδέχονται εύκολα τις καλοπροαίρετες υποδείξεις,

συμβουλές και καθοδήγηση των προϊσταμένων τους.